1
Verschrikkelijk wat gebeurd is,
Rust zacht alle vier, we zullen jullie missen
x SanderĄ
De barsten in m'n oude gitaar herinneren me aan jou, van toen we gingen zeilen een keer, al een tijd geleden. Het eerste waar ik aan dacht om te spelen was Biaxident, van LTE, het zachte en rustige gitaarstukje, niet het meest kenmerkend voor jouw muzieksmaak maar we vonden het allebei mooi en daarom speel ik het nog regelmatig.
Ik haal dan goeie herinneringen op, daar kan ik mee lachen, maar de beelden van de overweldigende begrafenis en de ongewone bedrukte sfeer de dagen na het ongeluk bij jou thuis blijven me ook erg bij. De kracht van je moeder is ongekend, je kan echt trots op haar zijn dat ze dit allemaal kan dragen. Net zo trots als dat zij op jou en je zussen was, en is.. En dat duidelijk maken dat deed ze!
Maar ik dwaal af. Dit stukje tekst heb ik al honderd keer in m'n gedachten geschreven en verbeterd, maar een goed einde kreeg ik er nooit aan. Net als dat ik dit hoofdstuk maar moeilijk kan sluiten... en eigenlijk wil ik dat ook niet.
Weltrusten, Mark.
toggle write form
